Het regent

Het regent vanavond

De goden wenen om mijn verloren land

Ik ook

Advertisements

Iets Anders

Ik ben er klaar mee. Ik ben er helemaal klaar mee. Dat moeten moeten moeten. Moeten leven naar de regels van de samenleving, de regels van de samenleving die eigenlijk al lang niet meer gaat over ‘samenleven’. Het heeft helemaal niets meer te maken met ‘samen’, noch met ‘leven’. De crisis heeft ons in zijn greep. Ik zeg hier heel bewust ‘zijn’ greep, omdat ik mij moeilijk kan voorstellen dat een crisis een vrouw kan zijn. Mijn moeder is namelijk een vrouw en mijn moeder is de meest wijze, zorgzame en beschermende mens die ik ken. Zo een mens zou nooit een crisis kunnen zijn. Ach ja, een crisis kan ook geen mens zijn natuurlijk. En toch praten we over de crisis alsof het een mens is. Eentje van vlees en bloed, eentje met verstand en handelingsvermogen. Eentje die overal de schuld van krijgt, alsof hij er zelf wat aan kan doen.

Even terugspoelen – weet je wel, zoals je dat met cassettebandjes deed, nadat je wat had opgenomen van de radio. De crisis is een financieel-economisch verschijnsel. Financiën gaan over geld en economie gaat over handel. De mens heeft geld uitgevonden en ook de handel. Als je het chronologisch bekijkt was het eigenlijk omgekeerd. Als het inderdaad zo is dat de crisis een financieel-economisch verschijnsel is, en wij zowel de economie, als de financiën hebben bedacht, dan hebben wij dus ook de crisis bedacht. Het is geen natuurlijk verschijnsel, het is geen virus, het is geen bacterie, en toch veroorzaakt het een infectie, een akelige ziekte. De mens wordt doorgaans gezien als een intelligent wezen. Nou, het gaat mij boven mijn pet waarom een dergelijk wezen dan uit eigen beweging een crisis zou willen bedenken. Nogmaals, de natuur had er niets mee te maken en God volgens mij ook niet. Ik heb het hem nog niet op de man af gevraagd, maar de volgende keer dat ik hem zie, zal ik hem flink de waarheid vertellen, als mocht blijken dat die geniepigerd hier toch achter zit.

Maar goed, even alle gekheid op een stokje. Als we zelf de crisis hebben bedacht, dan kunnen we hem toch zelf ongedaan maken? Waarom doen we dat dan niet? Ik denk zelf stiekem dat dat is omdat we bang zijn voor hem. We zijn bang voor deze gemene enge boze man, die wij zelf hebben gecreëerd. Behoorlijk laf lijkt mij, voor een intelligent wezen als de mens: bang zijn voor iets dat je zelf hebt gemaakt.

Ik weet nog helemaal niet waar dit verhaal naartoe gaat en ik heb voor het eerst in mijn leven ook niet bedacht waar ik zou beginnen of hoe ik het ga formuleren. Ik ben maar gewoon begonnen. Zoals ik net zei, ik ben er klaar mee! En als ik er klaar mee ben en mezelf beschouw als een intelligent wezen, dan begrijp ik dus ook dat als ik er werkelijk klaar mee ben, ik er vanaf wil. En als ik er vanaf wil, dan moet er iets anders voor in de plaats komen. En als er iets anders voor in de plaats moet komen, dan moet ik dat zelf maken, dat ‘iets anders’. Anders dus… ook het opschrijven ervan. Volledig anders.

Presentashon Speshal di Tisha riba Dia Mundial di Teatro

Riba djamars 27 di mart Teatro KadaKen ta duna un presentashon públiko èkstra di su obra Tisha. E grupo di teatro ta hasi esaki na okashon di Dia Mundial di Teatro, proklamá pa UNESCO.

Bou di e lema ‘duna arte loke ta di arte’, KadaKen ta dediká e presentashon aki na sinku Yu di Kòrsou ku a fayesé resientemente i ku a duna un gran kontribushon na mundu di arte en general i di teatro en partikular. E personanan ta Stanley Cratz, Nydia Ecury, Irene van Grieken, Edwin Lopez Ramirez i Erich Zielinski.

Di e personanan aki, Edwin Lopez Ramirez, ku a fayesé na ougùstùs 2010, tin un lugá di honor speshal den kurason di Teatro KadaKen. Lopez Ramirez tabata un di hendenan ku a para na kuna di KadaKen i e tabata hefe di produkshon di ‘E dekonstrukshon di Edsel K.’, e produkshon mas grandi ku direktor artistiko, eskritor i aktor Albert Schoobaar a traha ku KadaKen te ahinda.

Dia 27 di mart 2012 amantenan di arte di palabra skibí, papiá i aktuá por gosa di un anochi úniko, kaminda Teatro kadaKen ta presentá su obra mas resien: Tisha. E historia di Tisha ta trata di eskohonan ku kada hende ta enfrentá na un òf otro momentu den su bida. Eskoho entre e ekspektativanan di hendenan rondó dibo i bo mes aspirashonnan. E ta un obra profundo ku hopi konfrontashon, pero tresé ku e humor i uso di leguahe karakteristiko di Schoobaar.

Si bo ke wak e presentashon speshal aki riba djamars 27 di mart, karchi ta optenibel na Mensing’s Caminada i na bentana di Teatro Luna Blou. Preis ta 25 florin pa persona. E obra ta tuma lugá den La Tentashon (dilanti di Luna Blou) i ta kuminsá 8’or di anochi. Pa esnan ku ke wak e obra pero ku no por djamars awor: tin dos presentashon públiko mas e luna aki, djasabra 31 di mart 2012 (8’or di anochi) i djadumingu 1 di aprel 2012 (3’or di atardi).

Bijzondere Voorstelling Tisha op World Theater Day

Teatro KadaKen biedt op dinsdag 27 maart 2012 een extra vrije voorstelling aan van haar lopende productie Tisha. Zij doet dit in het kader van de door UNESCO uitgeroepen World Theater Day.

Onder het motto ‘duna arte loke ta di arte’ (geef kunst wat de kunst toebehoort) draagt KadaKen de voorstelling op aan vijf recent overleden Curaçaoenaars die veel voor de kunst in het algemeen, en de theaterwereld in het bijzonder, hebben betekend. Het zijn Stanley Cratz, Nydia Ecury, Irene van Grieken, Edwin Lopez Ramirez en Erich Zielinski.

Dat de voorstelling mede wordt opgedragen aan de in augustus 2010 overleden Edwin Lopez Ramirez is voor teatro Kadaken een extra bijzonder gebaar. Lopez Ramirez stond namelijk aan de wieg van KadaKen en was productieleider van ‘De deconstructie van Edsel K.’, tot dusver de grootste productie die artistiek leider, schrijver en acteur Albert Schoobaar met teatro KadaKen maakte.

Op 27 maart 2012 kunnen liefhebbers van het geschreven, gesproken en gespeelde woord genieten van een bijzondere avond, waarop het meest recente stuk van KadaKen, Tisha, wordt opgevoerd. Tisha gaat over de keuzes die vrijwel elk mens moet maken tussen verwachtingspatronen en de eigen aspiraties. Een stuk met diepgang en confrontaties dus, maar kenmerkend gebracht met de humor en het originele taalgebruik van Schoobaar.

Wilt u de speciale voorstelling op dinsdag 27 maart 2012 bijwonen, dan kunt u kaarten kopen bij Mensing Caminada en aan de kassa van Luna Blou. De prijs is 25,- ANG per persoon. De voorstelling vindt plaats in La Tentashon (tegenover Luna Blou) en begint om 20.00 uur. Voor wie het stuk wil zien, maar op dinsdag verhinderd is: vrije voorstellingen worden deze maand ook gegeven op 31 maart 2012 (20.00 uur) en zondag 1 april 2012 (15.00 uur).

Hidden in Blue

[Poem – Translated from the original in Papiamentu: ‘Skondí den blou’]

In the North at times the sea turns green;

In the South sometimes it’s almost gray

But right in the middle it is always blue

 

Pearl of the Caribbean, lovingly caressed;

The heart of the world it holds

Without permission you walked into my life

and then without permission you walked out

Without knowing how much you changed in me

Without knowing who I really am

 

In the North at times the sea turns green;

In the South sometimes it’s almost gray

But right in the middle it is always blue

 

It is in your eyes

I want to be in your eyes

Navigating through the deep blue sea,

I want to discover that magical place

that every man who passes by

will always strive to conquer

 

In the North at times the sea turns green;

In the South sometimes it’s almost gray

But right in the middle it is always blue

 

You met another person

and yet another one you charmed

Tell me what the secret is

that’s hidden in your eyes

’cause every time I almost find it,

you look away and hide again

 

In the North at times the sea turns green;

In the South sometimes it’s almost gray

But right in the middle it is always blue

 

Pearl of the Caribbean, lovingly caressed;

The heart of the world it holds

And there I’ve made for us a harbour;

delicately built with little bits of love

and little bits of passion and pure sincerity

In that harbour I will patiently await,

hoping faithfully for your return,

your prompt return into my home

 

© Jairo Lobo, aboard the ms Maasdam,

Atlantic Ocean, June 30, 2007

I thank you for your eyes

I’m truly honoured to have met you

and really glad I got to know you,

if even just a little bit

 

I’ve carefully recorded each smile I got from you

and I have written them into a story,

a fairytale, a wish come true

 

How do you miss something you never had?

Where do you even start to feel sad?

Is what I feel a mere invention?

or is it hope, a dream, my heart’s intention?

 

If it’s indeed only a dream,

Then I do pray I won’t wake up

Because unreal as it may seem,

I couldn’t bear to give it up

 

Before I go, I wish to thank you

for every fraction of a second spent

inside your magical blue eyes,

your honest heart, your pure intent

 

© Jairo Lobo, Oslo Norway, July 22, 2007

Un dia anochi djarason

Mi ta dunabo bintikuater rosa

Bintitres di nan koló kòrá

un pa kada anochi djarason

ku ya ma sinti e honor

di ta konsiente di bo eksistensha

ma sin kurashi di bisabu

ku di bo so mi alma ta

 

Un dje rosanan ta blanku

koló di harmonia i speransa

Esei t’esun p’e dia djawe;

e di bintikuater djarason

despues djesun ku pa promé bia ma mirabu.

Awe por fin ma disidí

di djis bin bati na bo porta

pa deklarábu mi amor

 

Mi ke pa bo sa

ta ki bo wowonan ta hasi ku mi;

ku kada bes ku mi topabu

i tribi djis di wak un ratu so

den bo wowonan blou kla,

mi no por lag’i spera

ku pronto e anochi djarason lo yega

ku no ta soña so ma soña,

ma di bèrdat ma enamorá

 

© Jairo Lobo, a bordo di sm Maasdam,

oséano atlántiko, 11 di yüli 2007