Ik weet het nu

Altijd daar en toen en hier en nu

en toch nergens,

zonder tijd en zonder ruimte

Gewoon heel echt en puur

Het besef dat wat ik nu zie

er altijd al was

Ik rook het niet, proefde het niet

Ik luisterde, maar hoorde niets

Niet zichtbaar, ook niet tastbaar

maar daar en hier

precies waar ik nu ben

Het was er al en is er nog. Ook ik.

 

Wij kwamen nader tot elkaar

misschien juist omdat we dat niet zo bedoelden

Buiten de proportie van structuur en kader

Nadenken? Waarover?

Organiseren? Wat dan?

Plannen? Met welk doel?

 

Een eenheid die nou juist bestaat,

omdat hij niet aanwijsbaar is

Of ik er mijn vinger op kan leggen?

Ik betwijfel het ten zeerste

Of ik door die andere bril kan zien?

Misschien, ik wil het graag eens doen

 

Als een ongeleid projectiel

ten dienste van de drang naar status

Radeloos onmachtig, het is voorbij

Waarheen? Naar wie? Naar wat?

Strategie, ja! Oh nee, procedure…

Of toch niet?

Nee vorm, ja de vorm, dat was het.

Hè! Verdorie!

 

Dit wil ik niet. Echt niet!

 

Ik blijf niet hier, niet nu

simpelweg omdat ik placht te weten…..

…althans … weten? Nee, voelen!

dat wat echt is, echt is.

Geen gelul, gewoon flex.

© Jairo Lobo, Den Haag, 11 maart 2003

Leave a comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: